Lekarze mogą, nie używając skalpela, zobaczyć najmniejsze pęknięcia kości, stwierdzić, czy nowotwór jest złośliwy, czy łagodny, a nawet zidentyfikować pewne substancje chemiczne w mózgu. Wszystko to możliwe jest dzięki kamerom i ekranom komputerów. Nowa szansa badania wnętrza naszego organizmu narodziła się wraz z odkryciem promieni X. Zdarzyło się to 8 listopada 1895 roku niemieckiemu fizykowi Wilhelmowi Roentgenowi. Nazwał je promieniami X, bo nie miał pojęcia, czym są, ani jakie mają właściwości. Przenikają one przez obiekty lub substancje o małej gęstości, ale zatrzymywane są przez cięższe lub bardziej zwarte. Tkanka kostna odbija je, a przepuszczają skóra i mięśnie. Już w kilka miesięcy po odkryciu Roentgena, promieni X używano do wykonywania prześwietleń, ułatwiających lekarzom po-stawienie diagnozy w przypadkach złamań kości, guzów lub ubytków w zębach. Choroba lub defekt strukturalny kości stają się widoczne na zdjęciu. Radiolog - specjalista w odczytywaniu ich, potrafi zauważyć zmiany chorobowe umiejscowione nawet w innych tkankach, na przykład płyn w płucach. Tradycyjne zdjęcie rentgenowskie nie jest w stanie uchwycić kształtu przestrzennego objętej schorzeniem okolicy. W 1973 roku wynaleziono metodę obserwacji trójwymiarowej narządów wewnętrznych -tomografię komputerową. Umożliwia ona oglądanie na ekranie poprzecznych przekrojów naszego organizmu. Wykonując serię takich zdjęć, można uzyskać trójwymiarowy obraz wnętrza organizmu lub jego fragmentów.