6 maja 1954 roku student medycyny Roger Bannister przeszedł do historii sportu: przebiegł jedną milę w 3 minuty 59,4 sekundy. Dziś jego ówczesny rekord został pobity o ponad 13 sekund. Radziecki ciężarowiec, Wasilij Aleksiejew wywalczył miejsce wśród najlepszych, gdy pobił osiemdziesiąt rekordów świata i kolejno osiem razy - od 1970 do 1977 roku - był mistrzem świata. Jak to się dzieje, że rekordy, które wydawały się niemożliwe do pobicia, są wciąż poprawiane? Kryją się za tym lepsze urządzenia treningowe, analizy naukowe wyczynów sportowych, psychologia sportu, udoskonalona dieta i więcej startów. Sportowcy są dziś silniejsi, szybsi i zręczniejsi niż ich koledzy przed trzydziestu laty.

Trening naukowy.
Czołowi sportowcy perfekcyjnie przygotowują swój organizm do startów, traktując własne ciało jak maszynę. W centrach treningowych na całym świecie, takich jak ośrodki sponsorowane przez Komitet Olimpijski USA w Colorado Springs czy Lake Placid, lekarze analizują wyniki sportowe zawodników, stosując zasady inżynierii mechanicznej. Na mięśnie patrzą jak na układ dźwigni i bloczków, które mają podlegać tym samym prawom fizyki. Im bardziej wydajne ruchy ciała, tym większe osiągnięcia zawodnika. Jedna z metod polega na przyłożeniu do ciała elektrod połączonych z przyrządem wydającym sygnały dźwiękowe, gdy mięśnie są napięte. Zawodnik ma informację, na co musi uważać podczas treningu i może zadbać o regenerację dokładnie określonej grupy mięśni.